سَوَاءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَن جَهَرَ بِهِ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفِ بِالَّيْلِ وَسَارِبُ بِالنَّهَارِ « 10 » لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوءاً فَلَا مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُم مِن دُونِهِ مِن وَالٍ « 11 » لغت و اعراب : سواءٌ خبر مقدم ، مَن أسرّ مبتداى مؤخر ، و دو موصول بعد عطف‌اند بر موصول اول . سارِب : راه‌رونده . معقّب : پىگير و دنبال‌كننده . ضمير لَهُ و سه ضمير مذكر ديگر به انسان برمىگردد ، و محتمل است ضمير اول به خدا برگردد . من أمر اللَّه ، به تقدير « من أجل أمر اللَّه » است . تفسير : سَوَاءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَن جَهَرَ بِهِ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفِ بِالَّيْلِ وَسَارِبُ بِالنَّهَارِ يعنى : مساوى است در نزد او كسى از شما كه گفتار خود را پنهان دارد ، يعنى در دل نگه دارد و نگويد ، يا خصوصى بگويد و از عموم پنهان كند ، و كسى كه فاش كند و آشكارا گويد . زيرا سخن هر دو براى او مسموع به نحو تساوى است . و نيز مساوى است در نزد او كسى كه در تاريكى شب پنهان گردد ، و آن كس كه در روز روشن پيمايندهء راه باشد . زيرا او به همه چيز ناظر است و در نزد همه حاضر است . لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ يعنى : انسان را يا خدا را براى انسان در طول حياتش معقّباتى است - فرشته‌هايى است - كه او را از جلو دست يعنى پيش رو ، و پشت سرش مراقبت مىكنند و پيوسته او را